Ik kan hier nu een heel lang stuk van de DSM 5 kopiëren, maar dat kun je zelf ook opzoeken. Ik denk dat het interessanter is om in mijn eigen woorden OCD hier op te schrijven. Ik vind het namelijk belangrijk dat we in begrijpelijk taal spreken in woorden die we gelijk kunnen voelen en toepassen op ons eigen gedrag.
In mijn eigen woorden: OCD wordt ook wel gedefinieerd als ‘’magisch denken’’. En dit klopt, dit kan OCD. Je denkt dat je met jouw gedachten en handelingen situaties kunt controleren. Het probleem is dat je daar zodanig in bent gaan geloven, dat het waarheid is geworden en je daar nu last van ondervindt. Je bent slaaf geworden van de OCD.
OCD is ontzettend breed en er zijn vast ook gedachten en handelingen waar we nog geen naampje aan hebben gegeven. Waar OCD voorheen onder de ‘’angststoornissen’’ viel in de DSM, is het nu een eigen, op zichzelf staande stoornis. Ik ben het hier mee eens, want het is inderdaad meer dan alleen een angst. Ik geloof dat wij geboren zijn met een klein OCD zaadje in ons hoofd (dat heeft niet iedereen). Er is een situatie geweest (groot of klein) waarin je het gevoel had geen controle te hebben over de situatie, misschien omdat je je niet veilig of angstig voelde. Je ging via opdrachtjes in je hoofd jezelf een fijn gevoel geven, een gevoel van schijncontrole. ‘’Als ik dit doe dan….’’. En ja, wie wil er nu geen fijn gevoel? Daarom zou ik ook zeggen dat OCD een vorm van een coping mechanisme is.
Natuurlijk, het start vaak met een angst. Hierop volgt een nare gedachte, een gevoel en een handeling (compulsie) en dit stelt gerust. Welkom bij de cirkel van OCD. Zonder gedachte (angst) geen compulsie, en vice versa. Dit gaat over in dwang, en uiteindelijk ook routine. Over sommige compulsies denk je niet echt meer na, maar doe je gewoon. Ergens weten we vaak wel dat het niet waar is, en dat wij iets niet kunnen controleren door een compulsie te doen. Maar toch doen we het, ik noem het soms ook wel een verslaving. Dit omdat het goede en geruste gevoel dat je krijgt na een compulsie, een verslaving kan worden. Want iedereen wil zich nu eenmaal goed en gerust voelen, toch?
Al het gedrag wat wij met ons ‘’OCD brein’’ hebben aangeleerd, doen wij omdat wij onszelf hierin hebben laten geloven. De gedachte die voorbijkomt, daar moet wel een kern van waarheid in zitten want anders zouden we het niet denken, toch? Het mooie hiervan is, alles wat aangeleerd is kunnen we ook weer afleren. Je kunt jezelf eigenlijk alles wijs maken en je kunt overal in gaan geloven, zolang je het maar vaak genoeg herhaalt voor jezelf. Dit is wat onze OCD kant van ons brein ook met ons doet.